ARCHIEF
CROSS SECTION 2 - THE ITALIAN JOB
Ruimte: ZaalKUNSTENAARS
DOMENICO BORRELLI
(Turijn, Italië, 1968)
MARIA BRUNI
(Turijn, Italië, 1966)
SERGIO CASCAVILLA
(Turijn, Italië, 1968)
MARIA CROCCO
(Cosenza, Italië, 1971)
SATOSHI HIROSE
(Tokyo, Japan, 1963)
PAOLO LEONARDO
(Turijn, Italië, 1973)
NICUS LUCà
(Turijn, Italië, 1961)
ADA MASCOLO
(Turijn, Italië, 1970)
MAX PACCAGNELLA
STEFANO RUGGERI
(Milaan, Italië, 0000)
Curator DARIO SALANI
‘Cross Section 2 - The Italian job’
Zaterdag 4 oktober om 18 uur opende de tentoonstelling ‘The Italian Job’/Cross Section #2. Deze expositie was deel twee van de uitwisseling van De nederlandsche Cacaofabriek met Associazione Culturale Zenit uit Turijn (‘The Beach Corporation’). De kunstenaars die zijn uitgenodigd representeren de jongste beeldcultuur in Italië. Curator van de tentoonstelling is Dario Salani.
Eerder waren 24 kunstenaars uit Nederland betrokken bij de tentoonstelling Cross Section #1 in Turijn. Cross Section bestaat uit schilderkunst, sculptuur, fotografie, video, installaties, performance en werken in de openbare, stedelijke ruimte. De meeste werken werden speciaal voor de gelegenheid ontwikkeld. Dit uitgangspunt is gehanteerd in beide tentoonstellingen. De opening kreeg de vorm van een party waarin behalve een presentatie van webdesign door Teknemedia.net en een live modeshow door Sartoria.Si.Ma.Non.Calma, bestaande uit drie jonge ontwerpers: Monica di Pasqua, Federica Genovesi, Sara Goria, er ruimte was voor een live DJ-set van Marco Foresta.
Nicus Lucà (Turijn 1961): zijn werken variëren van schilderijen tot sculptuur, van installatie tot performance, van metropolitaanse stedelijke installaties tot poëzie en muziek. Vaak is zijn expressieve taalgebruik op provocatie en een laagje sarcasme gebaseerd: elk kunstwerk van Nicus Lucà bevat, onafhankelijk van het formaat, een perspectivische desoriëntatie. ‘High Fidelity’ is een speciaal voor het project ontwikkeld werk: de luidklokken van de St Lambertuskerk in het centrum van Helmond werden op vaste tijden vervangen door het vervormde geluid van een elektrische gitaar.
Paolo Leonardo (Turijn 1973): voortbordurend op een persoonlijke en originele schilderstijl manipuleert deze kunstenaar advertentiebeelden op billboards uit verschillende steden en landen. Zijn beeldonderzoek is primair esthetisch, maar heeft een ruimere context dan die van schilderkunst en fotografie; conceptueel heeft zijn werk tegelijkertijd betrekking op massamedia, communicatie en reclame.
NOCE.CTRL Stefano Ruggeri (Milaan 1977) en Max Paccagnella zijn twee jonge videokunstenaars, beiden gespecialiseerd in grafisch ontwerp, digitale communicatie en webdesign. Samen horen ze, in hun praktijk als VJ tot de meest interessante vertegenwoordigers op dat gebied. Hun werk is experimenteel en expressief en was in de afgelopen jaren vaak te vinden in de omgeving van de electronic dance en techno. Voor de expositie werd ‘Avant Soap’, een interactief videowerk ontwikkeld; een videodagboek dat simultaan van beelden uit Helmond en Turijn werd voorzien door vier filmers. Een verslag werd tegelijk gepresenteerd op de website van DE nederlandsche CACAOFABRIEK.
Ada Mascolo (Torino 1970) maakt schilderijen waarin de menselijke figuur – meestal vrouwelijk – een belangrijke rol speelt. Zij schildert fijnzinnig, op grote doeken, vaak portretten, zelfs zelfportretten met uitzonderlijke psychologische en sociologische eigenschappen. Haar werken, die zich binnen het oudste thema van de schilderkunst bewegen, getuigen door de maatvoering van aanwezigheid, door de schoonheidsbeleving van intimiteit.
Satoshi Hirose (Tokyo 1963) is een Japanse kunstenaar die al tien jaar in Italië woont. Zijn beeldtaal bevat elementen uit de westerse en oosterse cultuur, traditie en moderniteit, antropologie en massacommunicatie. In zijn werk dat beschouwd kan worden als sculptuur, installatie of performance is gewoonlijk sprake van materiaal, gevonden in of nabij de plaats van handeling, en analytisch denken in verband met plaatselijke traditie of folklore.
Maria Crocco (Cosenza 1971) maakt zwart-wit fotoportretten van mensen en locaties aan de zelfkant van de samenleving; daklozen, gevangenen, travestieten, achterbuurten en jongeren op illegale rave-parties. Door haar technisch kunnen en de beeldende kwaliteit van de voorstellingen komen ze tot leven. Zij maakte prachtige foto’s, portretten van werknemers in de oudste werkende cacaofabriek van Turijn
Maria Bruni (Torino 1966) maakt grote fotografische prints waarin lichamelijkheid, en gevoelens van twijfel en spanning in het bewustzijn van de vrouw een rol spelen. Het zelfportret is uitgangspunt voor beeldend onderzoek waarin de thema’s betekenis krijgen. ‘Song for lovers’ was een speciaal voor de tentoonstelling gemaakte foto-installatie.
Sergio Cascavilla (Torino 1968), ook bekend als ‘Serginho Cartoons’ heeft een veelzijdige carrière waarin hij behalve comics, schilderijen, ruimtelijk werk en vormgeving maakte; op de tentoonstelling was het multimedia-environment ‘Dreaming Kitchen’ te zien: een installatie waarin de beschouwer letterlijk wordt opgenomen in zijn ironische wereld van ‘ultra-pop’.
Domenico Borrelli is zonder twijfel een van de beste van de nieuwe generatie beeldhouwers in Italië, veelzijdig in het gebruik van materialen: marmer, steen, hout, ijzer, gips en keramiek; meest recent ook siliconen, rubber en vinyl. Zijn laatste beelden zijn steeds blauw geschilderd en maken daardoor een onwerkelijke, soms verontrustende indruk. In de projectruimte toonde Borrelli ‘Labyrinth’; een grote installatie en openingsperformance.
Coördinatie en realisatie van het gehele uitwisselingsproject ‘CROSS SECTION’ door Stichting De Nederlandsche Cacaofabriek, Associazione Culturale Zenit, Associazione Culturale Millepiani, Associazione Culturale The Beach, met steun van de Culturele Commissie van de Europese Gemeenschap, Regione Piemonte, Città di Torino, de Nieuwe Brabantse Kunst Stichting, het Noord Brabants Fonds voor Beeldende Kunstenaars en de Gemeente Helmond.
