ARCHIEF
POPPIES & PADDO'S
Ruimte: ProjectruimteKUNSTENAARS
JOLANDA SCHOUTEN
Jolanda Schouten
'Poppies & Paddo's'
In december 2002 knipte beeldend kunstenaar Jolanda Schouten haar aquareltekeningen in stukken. Deze knip maakte ruimte voor het ter wereld komen van haar nieuwe werk. De kunstenaar zette de schaar in het platte vlak en opende hiermee de weg naar de derde dimensie in haar werk. Eerst kwamen er enorm uitvergrote rode papavers, zwarte verfbuien en rode kussentjes met witte stippen. Zij werden met spelden aan de muur geprikt. In een tweede golf van beelden kwamen insecten, planten, vogels en mensen. Muur en spelden volstonden niet meer. De beelden veroverden de ruimte en kwamen als mobiles in de lucht te hangen. De omgeving is er en nu ook de spelers. In de hoofdrol een man en twee jonge kinderen. In allerlei gedaanten keren zij steeds weer. De kunstenaar haalt haar gezinsleden als personages haar werk binnen. Hangend aan een zijden draadje deinen ze nu mee op elke beweging in de lucht.
Deze knipselinstallatie, getiteld Poppies & Paddo's is gemaakt van papier en waterverf, aangevuld met textiele en fotografische middelen. Jolanda Schouten gebruikt deze materialen om hun kwetsbare en pretentieloze kwaliteiten. En dat past bij de lading van de installatie.
De buitenstaande toeschouwer die, verleid door de aansprekende kleuren, het werk binnenstapt, zal dat behoedzaam doen. Als een romanlezer mag hij - ongezien door de personages - tijdelijk deelnemen aan een universum met de intimiteit en kwetsbaarheid van een familiealbum. Eenmaal binnen zal hij, behalve van de verhaallijn, ook kunnen genieten van de lichtvoetige virtuositeit waarmee de installatie gemaakt is: naast monumentale krachtige vormen ook minuscule, zorgvuldig uitgewerkte details.
Voorafgaand aan de tentoonstelling werkte Jolanda Schouten in de maand maart in de Cacaofabriek.
Tijdens de opening, 3 april om 15.00 uur, vond de presentatie plaats van het boekje 'Poppies & Paddo's', vormgegeven door Wilko Edens en gefotografeerd door Ineke Damen. Deze publicatie werd mede mogelijk gemaakt dankzij steun van de Gemeente Utrecht en Stichting KF Heinfonds.
